Kunyit: de wortel die alles goudgeel kleurt. Aards en licht bitter. Samen met tamarinde de basis van kunyit asam, de bekendste jamu van Indonesië.

Jahe: vers geperst, warm en pittig. De ruggengraat van de smaak.

Asam jawa: kleverig, zuur vruchtvlees uit bruine peulen. Houdt de warme kruiden fris en licht.

Een scheut citroen maakt de smaak helder. Zo blijven de kruiden licht en fris.

Sereh: stengels die eerst gekneusd worden, zodat de citroengeur vrijkomt. Je krijgt de frisheid van citroen, zonder het zuur.

De gedroogde bast van de kaneelboom. Zoet en warm, met een volle geur die de andere kruiden afrondt.

Kapulaga: kleine groene peulen met zwarte zaadjes. Fris en zoet-kruidig, met iets van eucalyptus. Pas echt te proeven als de peulen gekneusd zijn.

Cengkeh: de gedroogde bloemknop van de kruidnagelboom. Warm, zoet en diep. Een klein beetje is al genoeg.

Een gedroogde vrucht in de vorm van een ster, met een zoete anijsgeur. Geeft de drank een zachte, liquorice-achtige toon.

Lada, ook bekend als zwarte peper. Geeft een warme bite achterin en past van oudsher goed bij kurkuma.

Vanille geeft een zachte, zoete geur. Zo worden de warme kruiden milder en ronder.

Gula kelapa: sap van de kokosbloem, ingekookt tot suiker. Karamelachtig en rond. Weinig nodig: 3,3 gram suiker per 100 ml.

Niet de bloemblaadjes, maar de felrode kelk eromheen. Gedroogd en getrokken geeft de kelk een diepe rode kleur en een frisse, zurige smaak. Elders heet dit bissap of karkadé.

Melissa betekent honingbij: bijen vliegen massaal op de witte bloempjes. Blad dat naar citroen ruikt, zonder het zuur. Uit de muntfamilie.

Een klein beetje biologische rietsuiker, net genoeg om de kruiden rond te maken. 3,9 gram suiker per 100 ml.